عطرینه چیست و چه می کند؟

زمان مطالعه این پست : 2 دقیقه

عطرینه محلولی چند منظوره است که کاربردهای مختلفی دارد و در روایح و حجم های متنوعی عرضه میگردد ، از خواص آن عبارتند از:

• عطرینه، خنثی کننده بوهای نامطبوع است


با عطرینه برای همیشه از شر بوهای نامطبوعی چون بوی سرویس بهداشتی، سیگار، سرخ کردنی، زباله،
حمام و … خلاص شوید چون عطرینه بینی شما را فریب نمی دهد!

در اغلب خوشبوکننده های موجود در بازار، هیچ کاری برای از بین بردن بوی بد انجام نمیشود بلکه فقط بوی خوش به بوی بد اضافه می گردد و در نتیجه فضایی نامطبوع تر ایجاد می شود!

مثلا در مساجد از گلاب برای خوشبوسازی استفاده میکنند در حالی که گلاب نمی تواند بوی جوراب و عرق را از بین ببرد بلکه در نهایت ترکیب بدتری ایجاد میشود.

اما محصول عطرینه، با خنثی کننده ای که دارد بجای پوشاندن بوهای نامطبوع و ایجاد فضایی سنگینتر، آنها را حقیقتا خنثی می کند.

• عطرینه ، خوشبو کننده هوا است

در بسیاری از خوشبوکننده های موجود در بازار، از روایح صنعتی ارزان قیمت و بی کیفیت استفاده می شود
تا قیمت این محصولات ارزانتر تمام شود. غافل از اینکه این روایح برای بسیاری از افراد ایجاد حساسیت و سردرد میکند. درحالیکه عطرینه حاوی درصد بالایی از روایح مرغوب و باکیفیت (Fine Fragrance) است.

کیفیت این روایح تا حدی است که می توان از آنها بر پایه دانش آروماکولوژی Aromachology در بهبود حالات روانی افراد نیز بهره برد. روایح عطرینه با دقت انتخاب شده اند و برای هر مکانی رایحه ای خاص در نظر گرفته شده است.

مثلا گلهای وحشی مخصوص سرویس بهداشتی، انرژی مخصوص فضاهایی مانند محیط کار، فضاهای پرنشاط و همچنین مکانهای لوکس، آمور مخصوص مکانهایی با آب و هوای گرم و شرجی و همچنین برای خنثی کردن بوی بد سیگار و…

• عطرینه، ضدعفونی کننده سطوح است

محلول عطرینه روی هر سطحی بنشیند آن را ضدعفونی میکند.

پس استفاده از آن در سرویس بهداشتی، سطل زباله، اماکن پر تردد و سایر اماکن محل سرایت عفونت، مفید خواهد بود.

با عطرینه می توانید سلامت را به خانه و محل کار خود بازگردانید.

• عطرینه سالم است

متاسفانه بسیاری از محصولات مشابه ، باعث بروز سردرد و سرفه می شوند و در نتیجه نگرش افراد در مورد
خوشبوکننده ها منفی شده است.

محصول عطرینه ، آزمایشات عدم ایجاد حساسیت تنفسی و پوستی را با موفقیت پشت سر گذاشته است و افراد بسیاری حتی مبتلا به آسم، این محصول را بدون هیچ عارضه ای مصرف میکنند.

عطرینه را با خیال راحت استفاده کنید. چون برعکس خوشبوکنندههای گازی، در تولید آن از گازهای بوتان و پروپان استفاده نشده است)بر پایه‌ی آب است ( و از طرفی در انتخاب روایح آن دقت لازم بعمل آمده است تا برای عموم افراد حساسیت زا نباشد.

می توان بطور خلاصه محصول عطرینه را اینگونه تعریف کرد:

عطرینه، محصول سالمی است که از طریق ایجاد حسی از طبیعت، سلامتی و شادابی (ناشی از ارتباط با طبیعت) را برایتان به ارمغان می آورد


عطرینه ها در فروشگاه سی‌سلامتی

چای اولانگ چیست؟ و ۱۰ خاصیت درمانی چای اولانگ و عوارض

زمان مطالعه این پست : 8 دقیقه

چای اولانگ، نوعی چای سنتی چینی است. این چای ترکیبی از خواص چای سبز و چای سیاه و سرشار از مواد معدنی است. خواص چای اولانگ برای کاهش وزن، سلامت قلب و استحکام استخوان ها بسیار مفید است. در این مقاله شما را با ارزش غذایی چای اولانگ، ۱۰ خاصیت درمانی چای اولانگ و عوارض چای اولانگ آشنا خواهیم کرد.

چای اولانگ چیست؟

چای اولانگ با استفاده از برگ‌های گیاه کاملیا سیننسیس (Camellia sinensis) درست می‌شود. چای سیاه و سبز هم با استفاده از برگ‌های این گیاه تولید می‌شوند و فقط روش تولید آنها متفاوت است. درواقع، تمام برگ‌های چای، حاوی آنزیم‌های خاصی‌ هستند که نوعی واکنش شیمیایی به نام اکسیداسیون به‌وجود می‌آورند. واکنش اکسیداسیون، چای سبز را به سیاه تبدیل می‌کند. هنگام تولید وقتی چای کمی اکسیده شود، چای سبز تولید می‌شود. اما وقتی اکسیداسیون ادامه یابد، چای، تیره‌رنگ و سیاه می‌شود. چای اولانگ هم، جایی میان این دو مقدار اکسیداسیون قرار دارد و رنگ و طعم این چای به‌دلیل اکسیداسیون ناچیزی است که روی آن صورت می‌گیرد.

ارزش غذایی چای اولانگ

چای اولانگ هم مانند چای سیاه و سفید، حاوی انواع ویتامین ها و مواد معدنی و آنتی اکسیدان های مفید است. یک فنجان چای دم‌کشیده حاوی مواد مغذی زیر است (مقادیر برحسب نیاز روز هستند):

  • فلوراید: ۵ تا ۲۴ درصد؛
  • منگنز: ۲۶ درصد؛
  • پتاسیم: ۱ درصد؛
  • سدیم: ۱ درصد؛
  • نیاسین: ۱ درصد؛
  • کافئین: ۳۶ میلی‌گرم.

برخی از آنتی‌اکسیدان‌های مهم موجود در چای اولانگ، که با عنوان پلی فنول های چای شناخته می‌شوند، تی‌فلاوین، تروبیجین (thearubigin) و اپی‌گالوکتشین گالات (Epigallocatechin gallate یا EGCG) هستند. این پلی‌فنول‌ها، برای سلامتی بسیار مفیدند.

همچنین، چای اولانگ دارای تیانین (نوعی اسید‌آمینه) است که اثر آرامش‌بخشی دارد.

خواص چای اولانگ

۱. پیشگیری از دیابت

آنتی‌اکسیدان‌های پلی‌فنولی موجود در چای به کاهش قند خون و مقدار انسولین در بدن کمک می‌کند. در ضمن، حساسیت بدن به انسولین را افزایش می‌دهد. بنابر بررسی‌های متعددی که انجام شده است، بین مصرف مرتب این چای و کنترل بهتر قند خون و کاهش خطر ابتلا به دیابت نوع۲، ارتباط مستقیمی وجود دارد. البته عوارض چای اولانگ به‌اندازه چای سبز و سیاه، بررسی نشده است. اخیرا در تحقیقی، مشخص شد که مصرف ۷۲۰ میلی‌لیتر چای اولانگ در روز می‌تواند از خطر ابتلا به دیابت نوع۲، تا ۱۶ درصد بکاهد.

تحقیق دیگری نشان داد که اگر افراد مبتلا به دیابت، روزی ۱,۵ لیتر چای بنوشند، پس از ۳۰ روز قند خون آنها تا ۳۰ درصد کاهش می‌یابد. همچنین محققان می‌گویند، مصرف چای اولانگ، به‌همراه داروهای کنترل قند خون، از افت ناگهانی خطرناک قند خون پیشگیری می‌کند.

البته گزارشی هم وجود دارد که می‌گوید، خطر ابتلا به قند خون در افرادی که بیش از ۴۸۰ میلی‌لیتر در روز، از این چای مصرف می‌کنند، زیاد است. محققان این بررسی معتقدند که وجود آلودگی ناشی از آفت‌کش‌ها، موجب چنین عوارضی می‌شود و البته نباید به‌دلیل این مشکل، از مصرف چای اولانگ پرهیز کرد؛ بلکه حفظ تعادل در مصرف آن، ضروری است.

۲. بهبود مشکلات قلبی

مصرف مرتب چای اولانگ به‌دلیل وجود آنتی‌اکسیدان‌های آن، سلامت قلب را افزایش می‌دهد. تحقیقات متعددی نشان داده که نوشیدن چای اولانگ از فشار خون بالا کاسته و سطح کلسترول بد بدن را پایین می‌آورد؛ بدین‌ترتیب، از احتمال ابتلا به بیماری‌های قلبی می‌کاهد.

اخیرا در تحقیقی مشخص شد که مصرف ۱,۴ لیتر چای اولانگ در روز، افراد مصرف‌کننده این چای را ۵۱ درصد کمتر از دیگران، از بیماری های قلبی دور نگه می‌دارد.

البته در خصوص بیماری‌های قلبی، به‌طور خاصی تأثیر چای اولانگ بررسی نشده است. به‌طور مثال، در بررسی ۷۶ هزار ژاپنی بزرگسال مشخص شد، افرادی که روزانه ۲۴۰ میلی‌لیتر از این نوشیدنی مصرف کردند، ۶۱ درصد کمتر از دیگران به بیماری‌های قلبی مبتلا شدند. تحقیقی در چین نیز مشخص کرد، مصرف روزانه این چای می‌تواند خطر سکته‌ قلبی در افراد را تا ۳۹ درصد بکاهد.

در ضمن، نوشیدن ۱۲۰ میلی‌لیتر چای اولانگ یا سبز در روز می‌تواند از ابتلا به فشار خون بالا تا ۴۶ درصد بکاهد (البته این موضوع را تمام محققان قبول ندارند و به بررسی بیشتری نیاز است). چای اولانگ حاوی کافئین است و فشار خون افراد را تا اندازه‌ای بالا می‌برد. البته کافئین موجود در ۲۴۰ میلی‌لیتر چای اولانگ در برابر کافئین موجود در همین مقدار نوشیدنی قهوه،‌ بسیار ناچیز است.

۳. کاهش وزن

دانشمندان بر این باورند که پلی‌فنول موجود در چای اولانگ، سوخت‌وساز بدن را افزایش می‌دهد و از مقدار جذب چربی موجود در رژیم غذایی می‌کاهد. این آنتی‌اکسیدان‌های پلی‌فنولی می‌توانند از سوزاندن چربی‌های ذخیره‌شده در بدن، آنزیم‌هایی را برای تولید انرژی فعال کنند.

در بررسی‌ای مشخص شد، چای غلیظ و همچنین رقیق اولانگ، می‌تواند موجب سوزاندن ۲,۹ تا ۳,۴ درصد کالری در روز شود. این ویژگی، تا حدی به‌دلیل وجود کافئین در چای است، اما پلی‌فنول‌های چای نیز نقشی در این امر دارند. محققان برای بررسی این نظریه و اثبات آن، یک‌بار فقط اثرات کافئین و بار دیگر اثرات کافئین و پلی‌فنول‌ها را در کنار هم بررسی کردند و متوجه صحت این گفته شدند. کافئین توانست مصرف کالری را تا ۴,۸ درصد افزایش دهد، اما کافئین به‌همراه پلی‌فنول موجود در چای، توانایی چربی‌سوزی بدن فرد را بالا برد و او را در مسیر کاهش وزن قرار داد. در تحقیقی که در سال ۲۰۰۹ روی ۱۰۲ داوطلب دارای اضافه‌وزن چینی انجام شد، نشان داد، ۲۲درصد افرادی که در روز چهار فنجان از این چای نوشیدند، بیش از ۳ کیلوگرم وزن کم کردند.

۴. عملکرد مغز

بنابر تحقیقات، چای اولانگ می‌تواند در حفظ عملکرد مغز مؤثر باشد و از بیماری‌های زوال عقل مانند آلزایمر، پیشگیری کند. در حقیقت، چند نوع ترکیب موجود در این چای، می‌تواند عملکرد مغز را بهبود بخشد. یکی از این ترکیبات کافئین‌ است که می‌تواند مقدار ترشح پیام‌رسان عصبی نوراپی‌نفرین و دوپامین را افزایش دهد. این دو پیام‌رسان، حال روحی، توجه و عملکرد مغز را بهبود می‌بخشند.

تحقیقات بیشتر نشان داد که اسیدآمینه تیانین موجود در چای نیز به افزایش قدرت توجه و کاهش اضطراب، بسیار کمک می‌کند. در تحقیقی مشخص شد، چای اولانگ که حاوی کافئین و تیانین است، تقریبا پس از ۱ تا ۲ ساعت مصرف، می‌تواند هوشیاری و توجه فرد را افزایش دهد. همچنین پلی‌فنول‌های این چای، اثر آرامش‌بخشی روی بدن، به‌ویژه در ۲ ساعت اول مصرف، دارند.

در چند تحقیق معلوم شد که چای اولانگ می‌تواند خطر ابتلا به کاهش عملکرد مغز را در افرادی که مرتب از این چای می‌نوشند، تا ۶۴ درصد کم کند.

در بررسی دیگری نیز مشخص شد، افرادی که چای سبز، سیاه یا اولانگ مصرف می‌کنند، حافظه، عملکرد اجرایی، سرعت پردازش اطلاعات و قدرت شناخت بهتری نسبت به افراد دیگر دارند.

۵. مراقبت در برابر سرطان‌هایی خاص

دانشمندان بر این باورند که آنتی‌اکسیدان‌های موجود در چای‌های سیاه، سبز و اولانگ می‌تواند از جهش سلولی که موجب سرطان در بدن می‌شود، پیشگیری کند. همچنین پلی‌فنول‌های این چای جلوی سرعت تقسیم سلول‌های سرطانی را می‌گیرد. علاوه‌برآن، در یک بررسی مشخص شد، افرادی که به‌طور مرتب چای اولانگ می‌نوشند، ۱۵ درصد کمتر از دیگران احتمال دارد که به سرطان دهان مبتلا شوند. در تحقیقات دیگر مشخص شد که این چای می‌تواند اثر حفاظتی مشابه در کاهش خطر ابتلا به سرطان پوست، سرطان ریه، سرطان مری، سرطان لوزالمعده، سرطان کبد و سرطان کلونداشته باشد. علاوه‌برآن، ترکیب پلی‌فنولی این چای می‌تواند جلوی خزان‌یاخته‌ای سلول‌ها، ناشی از رشد سلول‌های سرطانی در معده را بگیرد.

چای اولانگ تأثیر چندانی روی کاهش خطر ابتلا به سرطان سینه، سرطان تخمدان و سرطان مثانه ندارد. البته بیشتر بررسی‌ها روی چای سیاه یا سبز انجام شده‌اند و چون چای اولانگ که از برگ‌های تولیدکننده چای سبز و سیاه تولید می‌شود، می‌تواند خواص مشابه‌ای داشته باشد.

۶. استحکام دندان و استخوان

آنتی‌اکسیدان‌های موجود در چای اولانگ، استخوان‌ و دندان‌ها را تقویت می‌کند. در یک بررسی مشخص شد، وقتی افراد، هر روز در یک دوره‌ی ۱۰ ساله، چای سیاه، سبز یا اولانگ بنوشند، تراکم استخوانی آنها نسبت به دیگران، ۲ درصد بیشتر است.

در بررسی دیگر روی ۶۸۰ زن چینی یائسه، معلوم شد تراکم استخوان آن دسته از زنانی که چای اولانگ می‌نوشیدند، ۴,۵ تا ۴,۹ درصد، بیش از دیگران است. تراکم مناسب استخوان، از شکستگی‌های استخوانی پیشگیری می‌کند.

همچنین مصرف چای اولانگ به‌دلیل اینکه منبعی غنی از فلوراید است، جلوی ایجاد پلاک دندان و پوسیدگی دندان را می‌گیرد. در ضمن، موجب تقویت مینای دندان نیز می‌شود.

۷. درمان اگزما

پلی‌فنول‌های موجود در چای، می‌تواند اگزما را درمان کند. در یک بررسی، به ۱۱۸ بیمار که به اگزمای شدیدی مبتلا بودند،‌ روزانه ۱ لیتر چای اولانگ داده شد. البته داوطلبان در کنار مصرف این چای، به درمان‌های عادی خود نیز ادامه دادند. علائم اگزما در مدت ۱ تا ۲ هفته، بهبود یافتند و ۶۳ درصد از بیماران پس از ۱ ماه کاملا درمان شدند. حتی این بیماری دیگر عود نکرد.

۸. درمان درماتیت آتوپیک

بسیاری از محققان بر این باورند که ترکیبات پلی‌فنولی موجود در چای اولانگ، ضدحساسیت است و پوست را از ابتلا به بیماری‌هایی چون درماتیت آتوپیک محفوظ نگه می‌دارد. در واقع، این چای با کاهش تنش موجود در بدن، حساسیت‌های پوستی را درمان می‌کند. درماتیت آتوپیک، نوعی بیماری حساسیت پوستی است که باعث قرمزی وخارش پوست می‌شود.

۹. پاکسازی بدن از رادیکال‌های آزاد مضر

ترکیبات پلی‌فنولی موجود در چای اولانگ به‌دلیل اینکه آنتی‌اکسیدان هستند، می‌توانند رادیکال‌های آزاد موجود در بدن را پاک‌سازی کنند. بنابراین مصرف روزانه‌ی چای اولانگ می‌تواند از افراد در برابر صدمات بالقوه‌ی این سلول‌های آزاد پیشگیری کند. از این صدمات می‌توان به سرطان، تصلب شرایین، سکته‌ قلبی و مغزی، روماتیسم مفصلی، تحلیل اعصاب و دیابت، اشاره کرد.

۱۰. کنترل اضطراب

در بررسی‌های دقیق محققان ژاپنی روی موش‌ها، پس از مصرف چای اولانگ، ۱۰ تا ۱۸ درصد از اضطراب‌شان کاسته شد. پلی‌فنول‌های طبیعی در چای، دلیل اصلی رفع اضطراب هستند. اسیدآمینه ال-تیانین «L-theanine» موجود در برگ‌های چای، جلوی جریان اسید ال-گلوتامیک «L-glutamic» و انتقال آنها به گیرنده‌های گلوتامات در مغز را می‌گیرد. وقتی اسید ال-گلوماتیک به گیرنده‌های گلوتامات در مغز می‌رسد، عصب قشر مغز، فعال می‌شود و عملکرد شناختی و واکنش‌های اضطرابی عصبی نیز افزایش می‌یابد. اما وقتی اسیدآمینه ال-تیانین جلوی این انتقال را بگیرد، چنین فعالیتی در مغز رخ نمی‌دهد و واکنش اضطرابی، کاهش یافته و فرد احساس آرامش می‌کند.

عوارض چای اولانگ

چای اولانگ صدها سال است که مصرف می‌شود و همیشه آن را چای خوب و سالمی درنظر گرفته‌اند. البته ازآنجاکه حاوی کافئین است، مصرف بیش‌ازحد آن، موجب اضطراب، سردرد، بی خوابی، تپش قلب نامنظم در برخی مواقع و فشار خون بالا می‌شود.

همچنین مصرف بیش‌ازحد آنتی‌اکسیدان‌های پلی‌فنولی می‌تواند موجب تنش اکسایشی در بدن شود که برای سلامت فرد، خوب نیست. تنش اکسایشی بین تولید گونه‌های اکسیژن واکنشی (رادیکال‌های آزاد) و توانایی بدن در دفاع و سم‌زدایی آن از طریق آنتی‌اکسیدانی، اختلال ایجاد می‌کند. این وضعیت، اثرات سمی روی ساختارهای درون‌سلولی، از جمله پروتئین‌ها، لیپید و دی‌ان‌ای می‌گذارد و در نهایت، بدن در برابر بیماری‌های مختلفی همچون ناراحتی‌های قلبی و سرطان‌ها و بیماری‌های زوال عقل و دیگر بیماری‌ها مستعد می‌شود.

همچنین فلاونوئیدهای موجود در این چای، به آهن‌هایی که در خوراکی‌های گیاهی یافت می‌شود، چسبیده و از جذب این ماده معدنی در دستگاه گوارش می‌کاهد. بنابراین افرادی که دچار کمبود آهن در بدن هستند، نباید با وعده‌ غذایی‌شان، از این چای و البته چای سبز و سیاه بنوشند.

متخصصان سازمان ایمنی مواد غذایی اروپا و وزارت کشاورزی ایالات متحده آمریکا، مصرف ۴۰۰ میلی‌گرم کافئین در روز را ایمن می‌دانند که این مقدار کافئین معادل ۱,۴ تا ۲,۴ لیتر چای اولانگ در روز است. اما زنان باردار نباید بیش از ۲۰۰ میلی‌گرم، کافئین در روز مصرف کنند. البته یادتان باشد که قهوه،‌ نوشیدنی های انرژی زا و گازدار نیز حاوی کافئین هستند. بنابراین اگر قصد ندارید بیش‌از‌حد کافئین مصرف کنید، مراقب منابع دیگر حاوی کافئین نیز باشید.

کلام آخر

چای اولانگ به‌اندازه چای سیاه یا سبز ‌شناخته‌شده نیست، اما به‌اندازه آنها برای سلامت بدن، مفید است. در پایان یک روز کاری سخت، نوشیدن یک فنجان چای اولانگ، نه‌تنها سلامت‌‌تان را بهبود می‌بخشد، بلکه موجب آرامش‌تان نیز می‌شود.

نوشیدن این چای را امتحان کنید؛ قطعا پشیمان نمی‌شوید.


محصول مرتبط

چطور سیستم ایمنی بدن را تقویت کنیم؟

زمان مطالعه این پست : 10 دقیقه

سیستم ایمنی بدن شما فعالیت‌های چشمگیری در دفاع در برابر ریزجاندارهای بیماری‌زا انجام می‌دهد. اما وقتی میکروبی موفق می‌شود به بدن نفوذ کند و شما بیمار ‌می‌شوید یعنی سیستم ایمنی بدن در انجام کار خود شکست خورده است. آیا امکان دخالت در این فرایند و تقویت سیستم ایمنی وجود دارد؟ ارتقاء کیفیت رژیم غذایی چطور؟ یا مصرف ویتامین‌ها و داروهای گیاهی؟ آیا تغییر سبک زندگی می‌تواند در تقویت واکنش سیستم ایمنی نقشی ایفا نماید؟

چه باید کرد؟

تقویت سیستم ایمنی موضوعی وسوسه‌برانگیز است اما به چند دلیل توانایی انجام چنین کاری به نظر دشوار می‌آید. سیستم ایمنی به معنای واقعی کلمه یک سیستم است و نه یک موجودیت. این سیستم برای داشتن عملکردی بهتر نیاز به تعادل و هارمونی دارد. هنوز موضوعات زیادی درباره‌ی پیچیدگی‌ها و روابط میان اجزا در سیستم ایمنی وجود دارد که پژوهشگران از آن بی‌اطلاع هستند. در حال حاضر، هیچگونه رابطه‌ی مستقیم اثبات‌شده‌ای از نظر علمی میان سبک زندگی و ارتقاء عملکرد سیستم ایمنی وجود ندارد.

اما این بدان معنا نیست که تاثیر سبک زندگی بر روی سیستم ایمنی اصلا قابل‌توجه نبوده و نباید مورد مطالعه قرار گیرد. پژوهشگران درباره‌ی تاثیر رژیم غذایی، سن، استرس روانی و سایر عوامل بر روی واکنش سیستم ایمنی چه در حیوانات و چه انسان‌ها در حال تحقیق و پژوهش هستند. در ضمن، اتخاذ استراتژی‌های کلی زندگی سالم بهترین شیوه برای آغاز فرایند تقویت و بهبود سیستم ایمنی است.

اتخاذ استراتژی‌های زندگی سالم

استراتژی‌های زندگی سالم

اولین قدم، انتخاب سبک زندگی سالم است. دنبال کردن یک دستورالعمل سالم بهترین گامی است که در مسیر سالم‌سازی و تقویت سیستم ایمنی خود برمی‌دارید. هر قسمت از بدن شما از جمله سیستم ایمنی زمانی عملکرد بهتری خواهد داشت که از حملات محیطی محفوظ باشد و با اتخاذ چنین استراتژی‌های تحکیم یابد:

  • ترک سیگار
  • رژیم غذایی غنی از انواع میوه‌ها، سبزیجات و غلات و مصرف چربی‌های اشباع به مقدار کم
  • ورزش منظم
  • حفظ یک وزن متناسب
  • کنترل فشار خون
  • عدم افراط در مصرف نوشیدنی‌های الکلی
  • خواب کافی
  • انجام کارهایی مثل شستن منظم دست یا خوب پختن گوشت برای جلوگیری از سرایت بیماری
  • انجام تست‌های پزشکی به طور منظم با توجه به گروه سنی و دسته‌بندی ریسک سلامتی

زودباور نباشید

بسیاری از محصولات ادعا می‌کنند که مصرف آنها موجب بالا رفتن ایمنی بدن می‌شود. اما مفهوم ارتقاء ایمنی در واقع از نظر علمی بی‌معنی است. در حقیقت افزایش تعداد سلول‌های ایمنی بدن یا سایر سلول‌ها لزوما خوب نیست. مثلا، ورزشکارانی که دوپینگ خون انجام می‌دهند (پمپاژ خون به اندام‌های بدن به منظور بالا بردن تعداد سلول‌های خون و افزایش سطح عملکرد)، در معرض سکته‌ی مغزی قرار می‌گیرند.

تلاش برای بالا بردن تعداد سلول‌های سیستم ایمنی کاری پیچیده است زیرا انواع مختلفی از سلول‌ها در سیستم ایمنی وجود دارند که به میکروب‌های مختلف به شیوه‌های متفاوت عکس‌العمل نشان می‌دهند. کدام سلول باید افزایش پیدا کند و به چه تعداد؟ تا به امروز، دانشمندان پاسخی برای این سوال ندارند. چیزی که اثبات شده این است که بدن دائما در حال ساخت سلول‌های ایمنی است و قطعا بیشتر از میزان استفاده‌ی خود، لنفوسیت تولید می‌کند. سلول‌های اضافی خودشان را از طریق فرایند طبیعی مرگ به نام آپوپتوز از بین می‌برند که بعضی این کار را پیش از اینکه فعالیتی داشته باشند انجام می‌دهند و بعضی پس از پیروزی در نبرد. هنوز هیچکس نمی‌داند چه تعداد و چه نوعی از سلول‌های سیستم ایمنی برای داشتن عملکردی بهینه لازم است.


سن و ایمنی

فرایند پیری به نحوی منجر به کاهش توانایی واکنش سیستم ایمنی می‌شود و همین باعث عفونت بیشتر، ابتلا به بیماری‌های التهابی بیشتر و حتی سرطان می‌شود. با افزایش امید به زندگی در کشورهای توسعه‌یافته، بیماری‌های مربوط به کهنسالی هم سیر صعودی دارد. خوشبختانه، تحقیق در خصوص فرایند پیری می‌تواند به نفع همه باشد.

در حالی که بعضی از انسان‌ها فرایند پیری را به شکل سالم طی می‌کنند، نتایج بسیاری از مطالعات نشان می‌دهد که در مقایسه با افراد جوان‌تر، کهنسالان بیشتر در معرض بیماری‌های عفونی و حتی مرگ بر اثر این بیماری‌ها قرار دارند. عفونت‌های تنفسی، آنفلوآنزا و به خصوص ذات‌الریه از عوامل اصلی مرگ انسان‌ها در ۶۵ کشور دنیا هستند. هیچکس دقیقا دلیل این اتفاق را نمی‌داند، اما بسیاری از دانشمندان می‌گویند که این افزایش ریسک با کاهش سلول‌های T ارتباط دارد. با افزایش سن اندام تیموس کوچک می‌شود و در نتیجه سلول‌های T کمتری برای مبارزه با عفونت تولید می‌کند. عملکرد تیموس از سن ۱ سالگی رو به نزول می‌گذارد؛ اما هنوز مشخص نیست که آیا این کاهش سطح عملکرد در تیموس باعث کم شدن سلول‌های T می‌شود یا تغییرات دیگری در این قضیه نقش دارند. برخی از پژوهشگران هم روی این فرضیه کار می‌کنند که آیا با افزایش سن، کارایی مغز استخوان در تولید سلول‌های بنیادی که عامل افزایش سلول‌های سیستم ایمنی هستند، کاهش پیدا می‌کند.

پایین آمدن میزان عکس‌العمل به عفونت از طریق آزمایش واکنش افراد مسن به واکسن به اثبات رسیده است. برای مثال، مطالعات صورت گرفته بر روی واکسن آنفلوآنزا نشان داده است که تاثیر این واکسن بر روی افراد ۶۵ ساله به مراتب از کودکان سالم بالای ۲ سال کمتر بوده است. اما واکسیناسیون آنفلوآنزا و ذات‌الریه با وجود کاهش تاثیرشان، به طور قابل توجهی میزان بیماری و مرگ را در افراد مسن در مقایسه با افرادی که واکسیناسیون را انجام نداده‌اند، کمتر بوده است.

به نظر میان تغذیه و ایمنی در افراد کهنسال ارتباط وجود دارد. نوعی از سوءتغذیه که حتی در کشورهای مرفه شایع شده است، «سوءتغذیه‌ی ریزمغذی»‌ نام دارد. سوء‌تغذیه‌ی ریزمغذی به این معنا است که بدن فرد نسبت به بعضی از ویتامین‌های حیاتی و مواد معدنی که از طریق رژیم غذایی به دست می‌آیند، دچار کاستی می‌شود و این سوءتغذیه در افراد مسن شایع است. افراد مسن معمولا کمتر مواد غذایی مصرف می‌کنند و در نتیجه تنوع کمی در رژیم غذایی‌شان دیده می‌شود. سوال مهم این است که آیا مکمل‌های رژیمی به حفظ سلامت سیستم ایمنی در افراد مسن کمک می‌کنند. این افراد باید در خصوص این موضوعات با پزشکانی که از تغذیه سالمندان آگاهی کامل دارند مشورت نمایند، زیرا با اینکه شاید بعضی از مکمل‌های رژیمی برای آنها سودمند است اما تغییرات کوچک ممکن است تحولات جدی در بدن این گروه سنی ایجاد کند.


رژیم غذایی

ارتش سیستم ایمنی هم مثل هر نیروی مبارز دیگر در معده رژه می‌رود. جنگجویانِ یک سیستم ایمنی سالم نیاز به تغذیه‌ی خوب و منظم دارند. مدت‌ها است که دانشمندان دریافته‌اند افرادی که در فقر زندگی می‌کنند و دچار سوءتغذیه هستند، نسبت به بیماری‌های مسری آسیب‌پذیر‌ترند. دقیقا مشخص نیست که آیا نرخ بالای بیماری به علت تاثیرات سوءتغذیه است یا نه. هنوز هم مطالعات کمی بر روی تاثیر تغذیه بر سیستم ایمنی بدن انجام شده است و از آن کمتر مطالعه بر روی ارتباط تاثیر مستقیم تغذیه بر پیشرفت (یا درمان) بیماری‌ها.

شواهدی وجود دارد مبنی بر اینکه کمبود ریزمغذی‌ها، مثلا کمبود زینک، سلنیوم، آهن، مس، فولیک اسید و ویتامین‌های A ،B6 ،C و E، سبب تغییر عکس‌العمل سیستم ایمنی در حیوانات می‌شود. با این حال، هنوز اثر این تغییرات سیستم ایمنی بر سلامت حیوانات کاملا روشن نیست و تاثیر کمبودهای مشابه بر واکنش سیستم ایمنی انسان همچنان نیاز به بررسی بیشتری دارد. اما تحقیقات تا این مرحله برای حداقل بعضی از ریزمغذی‌ها امیدوارکننده بوده‌اند.

پس چه باید کرد؟ اگر شک دارید که رژیم غذایی‌تان ریزمغذی‌های مورد نیاز بدن‌تان را تامین نمی‌کند و علت، شاید نخوردن سبزیجات یا ترجیح نان سفید به غلات است، مصرف روزانه یک مولتی‌ویتامین یا مکمل معدنی جدای از اینکه احتمالا تاثیر مثبتی بر سیستم ایمنی می‌گذارد، می‌تواند برای سلامت شما از همه نظر سودمند باشد. اما مصرف دوزهای بالا لزوما چنین اثری ندارد. پژوهشگران در حال تحقیق بر روی پتانسیل مواد مغذی مختلف برای ارتقاء ایمنی بدن هستند.

گیاهان و مکمل‌ها

وقتی به فروشگاه‌ها گام می‌گذارید با بطری قرص‌ها و گیاهان دارویی مواجه می‌شوید که ادعا می‌کنند به ایمنی بدن کمک می‌کنند یا سلامت سیستم ایمنی را بالا می‌برند. اگرچه اثبات شده که بعضی از این گیاهان دارویی بعضی از اجزای کارکردی ایمنی را تغییر می‌دهند، اما هیچ مدرکی وجود ندارد مبنی بر اینکه که این داروها ایمنی را به سطحی می‌رسانند که شما در برابر عفونت و بیماری محفوظ خواهید ماند. اثبات اینکه یک گیاه یا هر ماده‌ی دیگری می‌تواند ایمنی را بهبود ببخشد هنوز هم مسئله‌ای غامض و پیچیده است. برای مثال دانشمندان نمی‌دانند آیا گیاهی که به نظر میزان آنتی‌بادی در خون را بالا می‌برد واقعا می‌تواند برای ایمنی کلی بدن مفید باشد یا نه.

تاثیر استرس بر سیستم ایمنی بدن

پزشکی مدرن که زمانی با بدبینی به ارتباط میان احساسات و سلامت فیزیکی نگاه می‌کرد، اکنون ارتباط نزدیک میان روان و بدن را تایید می‌کند. بسیاری از امراض از جمله‌ ناراحتی معده، کهیر و حتی بیماری‌های قلبی متاثر از استرس‌های روانی هستند. اگرچه ارتباط میان استرس و عملکرد ایمنی هنوز توسط دانشمندان مختلف مورد مطالعه قرار دارد اما هنوز مورد توجه پژوهشگران ایمنی‌شناسی قرار نگرفته است.

مطالعه‌ی رابطه‌ی میان استرس و سیستم ایمنی موضوعی چالش‌برانگیز است. به عنوان مثال در همان اولین قدم، تعریف استرس خود با دشواری رو‌به‌رو است. وضعیتی که برای یکی ممکن است استرس‌زا باشد برای دیگری شاید اینطور نباشد. وقتی افراد در موقعیتی قرار می‌گیرند که از منظر آنها استرس‌زا است، سنجش مقدار استرس برای خود آنها دشوار است و حتی برای دانشمندان هم دانستن صحت میزان دریافت ذهنی یک فرد از استرس سخت است. دانشمندان تنها می‌توانند چیزهایی را اندازه‌گیری کنند که منعکس‌کننده‌ی استرس هستند، چیزهایی مثل تعداد ضربان قلب در هر دقیقه، اما چنین اندازه‌گیری‌هایی نیز شاید عوامل دیگری را انعکاس می‌دهند.

بیشتر دانشمندانی که رابطه‌ی استرس و عملکرد ایمنی را مورد پژوهش قرار داده‌اند به مطالعه‌ی عوامل استرس‌زای ناگهانی و کوتاه‌مدت نمی‌پردازند، در عوض تمرکز آنها بر روی عوامل استرس‌زای دائم و مکرر به نام استرس‌های مزمن است، مانند استرس‌های ایجاد شده به واسطه‌ی روابط خانوادگی، دوستان، همکاران یا چالش‌های مداوم در محیط کار. بعضی از دانشمندان در حال بررسی این موضوع هستند که آیا استرس مستمر بر سیستم ایمنی بدن تاثیر مخرب می‌گذارد.

انجام آزمایش‌هایی که دانشمندان از آن با عنوان «آزمایش‌های کنترل‌شده» در انسان یاد می‌کنند، دشوار است. در این آزمایش‌ها، دانشمندان یک و تنها یک عامل را تغییر می‌دهند، مثلا مقدار یک ماده‌ی شیمیایی، و سپس تاثیر آن تغییر را بر چند پدیده‌ی قابل سنجش اندازه‌گیری می‌کنند، مثلا اندازه‌گیری مقدار آنتی‌بادی‌های تولید شده توسط یک نوع سلول سیستم ایمنی در زمان قرار گرفتن در معرض ماده‌ی شیمیایی. در حیوانات و به خصوص در انسان‌ها، چنین کنترلی امکان‌پذیر نیست به این دلیل که در بدن انسان یا حیوان در زمان اندازه‌گیری خیلی اتفاقات دیگری نیز می‌افتد.

با وجود چنین دشواری‌های اجتناب‌ناپذیری در سنجش رابطه‌ی استرس با ایمنی، دانشمندانی که بارها چنین آزمایش‌هایی را بر روی حیوانات مختلف یا انسان‌ها انجام داده‌اند و بیشتر مواقع نتایج مشابهی کسب کرده‌اند، امیدوار هستند که بتوانند به نتیجه‌ای معقول و منطقی دست پیدا کنند.


آیا سرما شما را بیمار می‌کند؟

تقریبا این جمله را همه‌ی مادران به فرزندان‌شان گفته‌اند «کاپشنت را بپوش وگرنه سرما می‌خوری!» آیا آنها درست می‌گویند؟ تا به امروز، پژوهشگرانی که روی این پرسش کار کرده‌اند بر این باور هستند که قرار گرفتن در معرض سرمای متعادل، پذیرش بیماری را در بدن افزایش نمی‌دهد. بسیاری از متخصصان سلامت قبول دارند که سرد بودن و آنفلوآنزا خیز بودن فصل زمستان دلیل بر سرماخوردگی انسان نمی‌شود اما گذران مدت بیشتر در محیط داخلی و ارتباط نزدیک با کسانی که شاید ناقل میکروب باشند، دلیلی بر سرماخوردگی است.

اما هنوز پژوهشگران به یافتن پاسخ این سوال علاقمند هستند. نتایج بعضی آزمایش‌ها بر روی موش‌ها نشان داده است که قرار گرفتن در معرض سرما ممکن است توانایی بدن را برای مقابله با عفونت را کاهش دهد. اما درباره انسان‌ها چه؟ در یکی از مطالعات، دانشمندان تعدادی از داوطلبان را به آب یخ فرستادند و تعدادی دیگر را برهنه در دمایی پایین‌تر از دمای انجماد نشاندند. آنها این آزمایش را روی افرادی که در قطب جنوب زندگی کرده‌اند و کسانی که به طبیعت‌گردی در کوهستان‌های کانادا می‌پرداختند انجام دادند. نتایج ضدونقیضی حاصل شد. برای مثال، پژوهشگران افزایش عفونت‌ دستگاه تنفسی فوقانی را در اسکی‌بازان صحرانوردی مشاهده کردند که در سرما به شدت تمرین می‌کردند اما اینکه آیا دلیل آن سرما بوده است یا سایر عوامل از قبیل تمرین شدید یا خشکی هوا، پاسخ هنوز مشخص نیست.

گروهی از پژوهشگران کانادایی صدها مطالعه‌ی پزشکی را مورد بررسی قرار دادند و به این نتیجه رسیدند که نباید درباره‌ی قرارگرفتن در معرض سرمای متعادل نگران بود زیرا این سرما اثر زیان‌باری بر سیستم ایمنی بدن نخواهد داشت. اما آیا باید خودمان را در سرما بپوشانیم؟ اگر احساس ناراحتی می‌کنید یا اگر برای مدت زیادی در هوای آزاد با ریسک سرمازدگی و هیپوترمی قرار داشته باشید، پاسخ مثبت است. اما جای هیچ نگرانی در خصوص سیستم ایمنی وجود ندارد.

آیا ورزش برای ایمنی بدن مفید است؟

ورزش منظم یکی از ارکان زندگی سالم محسوب می‌شود. ورزش سلامت قلبی‌عروقی را بهبود می‌بخشد، فشار خون را پایین می‌آورد، به کنترل وزن کمک می‌کند و از بدن در برابر انواع بیماری‌ها محافظت می‌نماید. اما آیا ورزش به حفظ سلامتی سیستم ایمنی هم کمک می‌کند؟ همانند رژیم غذایی سالم، ورزش هم می‌تواند سهمی در سلامت کلی بدن و در نتیجه سلامت سیستم ایمنی داشته باشد. ورزش همچنین در بهبود گردش خون تاثیر مستقیم دارد و این امکان را برای مواد و سلول‌های سیستم ایمنی فراهم می‌آورد تا آزادانه در همه جای بدن حرکت کنند و کار خود را به نحو احسن انجام دهند.

بعضی از دانشمندان در تلاش هستند تا در مسیر کشف تاثیر مستقیم ورزش بر مقابله با عفونت گام بعدی را بردارند. برای مثال، مسئله‌ای که فکر بعضی از پژوهشگران را مشغول کرده این است که آیا ورزش شدید می‌تواند در اغلب موارد سبب بیماری ورزشکار شود یا در عملکرد ایمنی اختلال ایجاد کند. برای انجام چنین پژوهشی، دانشمندان علوم ورزشی از ورزشکاران می‌خواهند تا به فعالیت بدنی خود شدت ببخشند؛ دانشمندان پیش و پس از این فعالیت ورزشی نمونه‌ی خون و ادرار آن‌ها را می‌گیرند تا تغییرات در اجزای سیستم ایمنی را شناسایی نمایند. با وجود مشاهده یک سری تغییرات، اما ایمنی‌شناسان هنوز نمی‌دانند که عکس‌العمل ایمنی بدن به چه صورت می‌باشد.

اما این آزمایش‌ها بر روی ورزشکاران حرفه‌ای انجام گرفته است که تحت فعالیت بدنی شدید قرار گرفته‌اند. اما در خصوص فعالیت ورزشی متعادل برای افراد معمولی چطور؟ آیا این فعالیت به حفظ سلامت سیستم ایمنی کمک می‌کند؟ تا به امروز، اگرچه ارتباط مثبت مستقیمی مورد تایید دانشمندان قرار نگرفته است، اما منطقی است که تمرین ورزشی متعادل و منظم را یک تیر به هدف در جهت زندگی سالم در نظر گرفت. ورزش یک ابزار بسیار مهم برای حفظ سلامت سیستم ایمنی در کنار سایر اعضای بدن محسوب می‌شود.

رویکردی که می‌تواند به پژوهشگران کمک کند تا دریابند که آیا عوامل سبک زندگی همچون ورزش به بهبود ایمنی کمک می‌کند، بهره‌گیری از تعیین توالی ژنوم انسان است. تکنولوژی‌های به‌روز پزشکی این فرصت را فراهم آورده که در پژوهش‌ها بتوان از آنها برای یافتن پاسخ به سوالات مربوط به سیستم ایمنی بهره‌مند شد. برای مثال، ریزآرایه‌ها یا «تراشه‌های ژنی» که بر اساس ژنوم انسان ساخته شده‌اند به دانشمندان این امکان را می‌دهند تا همزمان فعال یا غیرفعال شدن هزاران توالی ژن را در واکنش به یک شرایط فیزیولوژیکی خاص، مثلا سلول‌های خون ورزشکار پیش و پس از تمرین ورزشی، مشاهده کنند. پژوهشگران امیدوار هستند که از این ابزارها برای تحلیل الگوها به منظور شناخت بهتر سازوکارهای مختلف و همزمان یک فعالیت استفاده کنند.

برگرفته از: health.harvard.edu


در پست های بعدی در این مورد به ارائه چندین راهکارهای ساده جهت تقویت سیستم ایمنی بدن خواهیم پرداخت. با ما همراه باشید

امیدواریم از این مطلب نهایت استفاده را بعمل آورید ، سی‌سلامتی ، همراهی برای سلامتی شما

بدترین موقع برای “نوشیدن آب” چه زمانی است؟ مناسب ترین زمان نوشیدن آب

زمان مطالعه این پست : 6 دقیقه

بهترین و مناسب ترین زمان نوشیدن آب

همه ما می دانیم چقدر مشکل است خودمان را به سالن ورزش برسانیم و روی سلامت جسمی خود کار کنیم؛ چقدر دشوار است برنامه رژیم غذایی را دنبال کنیم و عادات غذایی را تغییر دهیم . اما می توانیم با چیزی کوچک و ساده شروع کنیم آب بنوشید تنها کاری که باید انجام دهید نوشیدن آب است ؛ این کار را در زمان و مقدار مناسب ، و همیشگی براساس آنچه در ادامه این بخش از سی‌سلامتی خواهید خواند انجام دهید.

نوشیدن آب از روی عادت

نوشیدن آب فواید زیادی دارد پس پیشنهاد می کنیم، آن را به یک عادت تبدیل کنید با این حال، باید تاکید شود نکته مهم، ثبات انجام این کار است. اگر یک یا دو بار در هفته این کار را انجام دهید، هیچ سودی نخواهید داشت باید هر روز این کارو انجام دهید و به نوشیدن آب عادت کنید و از یک زندگی طولانی و سالم لذت ببرید .

مثل مردم ژاپن آب بنوشید تا عمرتان طولانی شود

نوشیدن آب نیاز به پزشک را به حداقل می رساند ، بسیاری از مردم نمی دانند نوشیدن آب بسیاری از بیماری ها را دور نگه می دارد ؛ مردم ژاپن را در نظر بگیرید دانش برجسته آن ها در رابطه با آب درمانی ، متخصصان بهداشت را در سراسر قاره ها به حیرت انداخته است. بسیاری از مردم ژاپن بیش از صد سال زندگی می کنند؛ در واقع بیش از 50،000 فرد صدساله در ژاپن زندگی می کنند چون بعد از بیدار شدن نوشیدن 2 لیوان آب را تمرین می کنند نوشیدن آب در زمان درست تاثیر آن روی بدن انسان را به حداکثر می رساند ؛ نکته مهم این است که آبی که ناشتا می نوشید به هیچ عنوان نباید آب سرد باشد و بهترین دمای آب در این زمان ولرم است.

نوشیدن آب
چه زمانی برای نوشیدنی آب مناسب می باشد

چه زمانی نباید آب بنوشید؟

قبل از آب خوردن مسواک نزنید ،باید قبل از مسواک زدن 160 میلی لیتر آب بنوشید به این ترتیب، آبی که می خورید آلوده نخواهد شد. ( خمیر دندان حاوی فلوراید است .)از هر گونه غذا یا نوشیدنی برای 45 تا 50 دقیقه بعد از مسواک زدن اجتناب کنید .

نوشیدن آب در وقت خواب و بعد از خواب توصیه نمیشود و ممنوع است.

بعد از صبحانه تا 2 ساعت آب نخورید ، صبحانه را به تدریج بخورید و بعد از صبحانه، چیزی حدود 2 ساعت آینده نخورید به خصوص آب.

نوشیدن آب بعد از خوردن برخی میوه جات اصلا توصیه نمی شود ، در پاسخ به اینکه بعد از کدام میوه ها نباید آب بخوریم باید گفت بعد از خوردن میوه های تر مثل هندوانه و مرکبات مصرف آب سبب ضعف می شود زیرا مصرف آب موجب فساد هضم در معده می شود ؛ همچنین بعد از خوردن زردآلو نیز مصرف آب مضر است.

نوشیدن آب بعد از فعالیت جنسی مضر و ممنوع است.

خوردن آب بلافاصله بعد از غذا سبب کاهش حرارت معده و سو هاضمه می شود.

زمان نوشیدن آب
آب را در چه زمانی نباید نوشید

بهترین زمان نوشیدن آب چه زمانی است و چرا ؟

دو لیوان آب در صبح بعد از بیدار شدن ( به فعال کردن اعضای داخلی کمک می کند )

یک لیوان آب 30 دقیقه قبل از غذا ( به هضم غذا کمک می کند )

یک لیوان آب حمام ( به این معنی که از فشار خون بالا اجتناب می کنید )

یک لیوان آب قبل از رفتن به خواب ( به جلوگیری از سکته و حملات قلبی کمک می کند )

می توانید آب را با لیمو ترش مخلوط کنید نوشیدن آب گرم با لیمو ترش می تواند بدن را به آرامی از رختخواب بیرون آورد . متخصصان توصیه می کنند اگر زیر 150پوند (68 کیلوگرم) وزن دارید از نصف لیمو استفاده کنید. اگر بیش از 150 پوند وزن داشته باشید ، یک لیمو کامل پیشنهاد می شود.

متخصصان به علاقمندان سلامتی توصیه می کنند آن را در دو یا سه جرعه آب به شیوه ای نسبتا سریع بنوشند. بعد از چکاندن آب لیمو، سریع بنوشید تا فواید بیشتری را بدست آورید.

نوشیدن آب
بهترین و مناسب ترین زمان برای نوشیدن آب

فواید آب ترکیب شده با آبلیمو

اول صبح یک لیوان آب با لیمو بنوشید به این دلایل:

کمک به سیستم ایمنی :ویتامین ث ، به ویژه آسکوربیک اسید لیمو برای التیام زخم ها ضروری است. آب لیمو نیز به بیرون آمدن خلط ها هنگام سرماخوردگی و تسکین گلو علاوه بر این ، نوشیدن H20 وقتی که بیمار می شوید بسیار مهم است چون دفاع از بدن برای مبارزه با بیماری وقت دارد.

با این حال، باید اطلاع دهم، عصاره لیمو برای جلوگیری از بیماری هایی مثل سرماخوردگی معمولی توسط علم پشتیبانی نمی شود.

بالا بردن انرژی و هوشیاری : عنصر پتاسیم لیمو به مغز و اعصاب کمک می کند تا عملکرد بهتری داشته باشد . هوشیاری را افزایش می دهد. طبق گفته مجله سلامت طبیعی، یافته های دانشمندان اعلام می کنند تنها عطر لیمو می تواند باعث بهبود حالتان شده و میزان استرس را کاهش دهد. آشامیدن آب به درستی به این ناحیه کمک می کند چون مطالعات نشان می دهند خشکی می تواند انرژی را کاهش و باعث می شود احساس تنبلی نکنید.

خشکی بدن : اگر به درستی آب بخورید، احساس گرسنگی نمی کنید. بنابراین، آبدار ماندن برای سلامت کلی بدن ضروری است. نوشیدن یک لیوان آب برای شروع روز خوب است ،

جوان سازی پوست : لیمو حاوی مقدار زیادی ویتامین ث است . علم ثابت کرده است ویتامین ث به تولید کلاژن کمک ، از تشکیل چین و چروک جلوگیری می کند و از بدن، به ویژه پوست، در برابر آسیب رادیکال – آزاد دفاع می کند. اضافه کردن آب به سیستم کمک می کند که مواد غذایی را به سلول ها ببرید.

مصرف آب و لیمو

فواید فوق العاده و بی نظیر مصرف آب و لیمو

کمک به کاهش وزن : علاوه بر این ، به تنظیم متابولیسم کمک می کند، این به خاطر محتوای فیبر پکتین است. فیبر خاص باعث می شود شما احساس سیری کنید و در نتیجه به جلوگیری از اشتها کمک و از نیاز به غذا جلوگیری می کند. آب نیز به احساس سیری کمک می کند. با ترکیب کردن مواد طبیعی، لیمو و آب، شما روز را سالم شروع می کنید – و این می تواند در نهایت منجر به عادات غذایی بهتر شود.

کاهش سموم :بنابر گفته دکتر الکساندر ، کبد به طور مثبت به عصاره لیمو ترش بیش از هر منبع غذایی دیگر واکنش می دهد چون تولید آنزیم را افزایش می دهد. این باعث افزایش کارایی کبد در ترشح صفرا می شود که به هضم و آزاد کردن سموم کمک می کند. عصاره لیمو ویژگی ادرار آوری دارد. آلوئه ورا به کلیه ها کمک می کند تا آب و سموم را با ادرار دفع کند. این به طور بالقوه به افرادی که رنج می برند کمک می کند.

بهبود هضم: سیستم گوارشی شما و کبد، می تواند توسط اسیدیته لیمو تحریک شود. این می تواند به تنظیم حرکات روده و متابولیسم بدن کمک کند. هم چنین به بدن کمک می کند تا مواد مغذی را جذب کند و می تواند به طور بالقوه منجر به کاهش وزن شود.


چرا بلافاصله پیش و پس از غذا نباید آب نوشید؟

نوشیدن آب پیش از وعده های غذایی به واسطه رقیق کردن شیره معده و تضعیف دستگاه گوارش به کند شدن گوارش منجر می شود. افرادی که باید پی از غذا دارو مصرف کنند، باید این کار را حداقل یک ساعت قبل انجام دهند و میزان مصرف آب پیش از ناهار یا شام را کاهش دهند.

از سوی دیگر، نوشیدن آب پس از یک وعده غذایی به صورت مستقیم کیفیت غذا و قدرت دستگاه گوارش را تحت تاثیر قرار می دهد. مهم نیست چه نوع غذایی می خورید، آب به عنوان یک سردکننده عمل می کند که خیلی زود به افزایش وزن غیر منتظره منجر خواهد شد.

به هنگام خوردن غذا چه زمانی باید آب بنوشید؟

مردم باید حداقل نیم ساعت پس از خوردن یک وعده غذایی آب بنوشند زیرا به این روش هر چه بیشتر احساس سیری ایجاد می شود و تشنگی شما نیز برطرف می شود. پس از گذشت چند ساعت، هر میزان آب که بخواهید می توانید بنوشید.

آبی که می نوشید باید از دمای اتاق برخوردار باشد زیرا آب سرد آنزیم ها را غیر فعال می سازد و از این رو به تولید مواد زائد سمی در بدن شما منجر می شود و نکته مهم دیگری است که باید به آن توجه داشته باشید.

مهم‌تر از همه، شما باید از نوشیدنی های گازدار و کافئین‌دار هنگام خوردن غذا پرهیز کنید زیرا می توانند موجب بازگشت اسید معده به مری و مشکلات گوارشی شوند.


پیشنهاد سی‌سلامتی

با توجه به اینکه نظریه های مختلف درباره زمان نوشیدن آب متفاوت هست

پیشنهاد سی‌سلامتی برای رفع عادت خوردن آب قبل ، حین و پس از غذا اینه که بعد و قبل از خوردن غذا مقدار آبی که می نوشیم رو کم کنیم و آب که مینوشیم هم متناسب با دمای اتاق یا ولرم باشه ، آب سرد برای معده بسیار مضر هست

همچنین حدالامکان حین غذا هیچ آبی ننوشیم ، اینکار به هضم غذا و به عملکرد بهتر معده و دستگاه گوارش کمک میکنه

و در آخر هم پیشنهاد همیشگی و مادرانه‌ که همان خوب جویدن غذا ( که معمولا حداقل 30 بار جویدن) هست رو پیشنهاد میکنیم ، زیرا خوب جویدن غذا معده رو بی نیاز به آب خواهد کرد و فرد احساس تشنگی نخواهد کرد.


امیدواریم از این مطلب نهایت استفاده را برده باشید ، چنانچه برای شما مفید بود می توانید آنرا با دوستان خود به اشتراک بگذارید